BLOG:balustrade0 yorum var - 15 Mayıs 2008 01:44ne kadar büyük savaşçılardık hepimiz...hepimiz...ne kadarda büyüktük..güçlerimiz vardı ayrı ayrı ve göstermediğimiz güçsüzlüklerimiz...kendimizi korumak içinmi saldırdık yoksa saldırıya uğradığımız içinmi kendimizi koruduk ne farkederdi..ne ordumuz belliydi aslında ne de düşmanımız...kör karanlıkta kaldık çok kör karanlıkta... görmeden savurduğumuz kılıcımızın değdiği tüm bedenleri ruhumuzla beraber parçaladık...hatta sevdiklerimizinde kanları sıçradı yüzümüze...olurdu savaştı bu kanlı geçerdi nede olsa üzülmedik yada üzülemezdik...durup bakamazdık arkamıza devam ediyordu savaşımız..yorgun düşerdik ama esir düşemezdik dayanmalıydık...gökyüzü ve yeryüzü kırmızı kana boyansada,güneşi birdaha görememe ihtimalimizde olsa,bir parça daha düşse kendimizden kırmızı toprağa artık kimin umrunda...kimin mi? artık bitti artık bitti artık bitti dediğimizde dudaklarımız kurumuş.. ama biliyorum ''şimdi değil''...bir nefeslik yaşam kaldığında hepimizin...''anneeee'' ''babaaaa'' ''dostummm'' ''sevgilimm'' bir çığlık gibi ama karşılık görmeyen bir yankı olduğunda...bu yalnız ölümümüzün sesi...bir el bile olmazken avuçlarımızda...''bu savaş''..bu ''savaşş''...''şşşşş''...son sözlerimiz olurken gözlerimiz son bir damla daha bırakıcak yaşama...ve daha o kurumadan biz kendi savaşımızın kahramanı olarak karanlıklarda ve herzamanki gibi yalnız yok olucaz...üstelik kaybetmiş...çok acı...ne yapalım:) |